Kwestia opodatkowania alimentów jest częstym pytaniem, które pojawia się w wielu rodzinach, zwłaszcza w kontekście rozwodów czy separacji. Zrozumienie przepisów prawa podatkowego dotyczącego świadczeń alimentacyjnych jest kluczowe dla prawidłowego rozliczenia się z urzędem skarbowym. W polskim systemie prawnym alimenty mają specyficzny charakter, który wpływa na ich traktowanie podatkowe. Zasadniczo, świadczenia alimentacyjne są przeznaczone na utrzymanie osoby uprawnionej i mają charakter pomocy. Ta pomoc, choć finansowa, zazwyczaj nie jest traktowana jako dochód podlegający opodatkowaniu dla osoby otrzymującej alimenty. Istnieją jednak pewne niuanse i sytuacje, które mogą wymagać głębszego spojrzenia na przepisy. Ważne jest, aby odróżnić alimenty na rzecz dziecka od innych form wsparcia finansowego, ponieważ ich cel i przeznaczenie są podstawą do zastosowania odpowiednich regulacji podatkowych.
Celem artykułu jest szczegółowe wyjaśnienie, czy alimenty są opodatkowane w Polsce, w tym analizę przepisów prawnych, wytycznych Ministerstwa Finansów oraz interpretacji organów skarbowych. Skupimy się na alimentach na rzecz dzieci, ale poruszymy również kwestię alimentów na rzecz innych osób, takich jak byli małżonkowie czy rodzice, gdyż ich status podatkowy może się różnić. Zrozumienie tych różnic pozwoli uniknąć błędów w rozliczeniach podatkowych i zapewni zgodność z prawem. Przyjrzymy się również, czy darowizny od rodziców dla dzieci, które są często mylone z alimentami, podlegają innym zasadom opodatkowania. Wnikliwa analiza pozwoli odpowiedzieć na pytanie, kto i w jakich okolicznościach może być zobowiązany do zapłaty podatku od otrzymanych świadczeń alimentacyjnych.
Jakie są zasady opodatkowania alimentów na rzecz dzieci w Polsce?
W polskim prawie podatkowym świadczenia alimentacyjne otrzymywane przez dziecko od rodzica lub opiekuna prawnego zasadniczo nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jest to spowodowane faktem, że alimenty mają na celu zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dziecka, takich jak wyżywienie, ubranie, edukacja czy opieka medyczna. Środki te nie są traktowane jako przysporzenie majątkowe, które zwiększa majątek dziecka w sposób trwały, ale jako bieżące środki na utrzymanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako ustawa o PIT) w artykule 21 wymienia szereg zwolnień przedmiotowych od podatku, a wśród nich znajdują się również świadczenia alimentacyjne. Zwolnienie to obejmuje zarówno alimenty płacone na podstawie orzeczenia sądu, jak i te ustalone dobrowolnie między stronami.
Warto podkreślić, że zwolnienie to dotyczy wyłącznie alimentów na rzecz dzieci, które nie osiągnęły jeszcze pełnoletności lub, nawet po osiągnięciu pełnoletności, nadal kontynuują naukę i nie są w stanie samodzielnie się utrzymać. Kluczowe jest udowodnienie, że otrzymywane środki faktycznie służą zaspokojeniu potrzeb związanych z utrzymaniem i edukacją dziecka. Oznacza to, że jeśli otrzymane pieniądze byłyby przeznaczone na inne cele, na przykład na zakup drogich przedmiotów osobistego użytku niezwiązanych bezpośrednio z potrzebami życiowymi, mogłoby to budzić wątpliwości organów podatkowych. Jednakże, w praktyce organy podatkowe zazwyczaj uznają wszystkie środki przekazywane na dziecko jako alimenty, chyba że istnieją wyraźne dowody na inne ich przeznaczenie.
Zasada ta jest powszechnie akceptowana i zgodna z intencją ustawodawcy, która polega na wspieraniu rodzin i zapewnieniu dzieciom należnego poziomu życia. Dzięki temu rodzice, którzy zobowiązani są do płacenia alimentów, nie muszą martwić się o dodatkowe obciążenia podatkowe związane z tym obowiązkiem, a rodzic sprawujący opiekę nad dzieckiem nie musi odprowadzać podatku od otrzymywanych środków. Jest to kluczowy aspekt polskiego prawa rodzinnego i podatkowego, który ma na celu ochronę interesów najmłodszych członków społeczeństwa.
Czy alimenty na rzecz byłego małżonka podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
Sytuacja prawnopodatkowa alimentów na rzecz byłego małżonka jest odmienna od alimentów na rzecz dzieci. W tym przypadku przepisy również przewidują pewne zasady, które należy dokładnie rozważyć. Zgodnie z polskim prawem, alimenty orzeczone na rzecz byłego małżonka, które są płacone po ustaniu małżeństwa, mogą podlegać opodatkowaniu. Obowiązek podatkowy spoczywa zazwyczaj na osobie otrzymującej te świadczenia, która traktuje je jako swój przychód. Jest to spowodowane tym, że alimenty te nie są już związane z bezpośrednim obowiązkiem utrzymania małoletniego dziecka, ale stanowią formę wsparcia finansowego dla osoby dorosłej, która może być w trudniejszej sytuacji materialnej po rozpadzie związku.
Ważne jest rozróżnienie między dwoma rodzajami alimentów na rzecz byłego małżonka. Pierwszy typ to alimenty płacone w celu utrzymania byłego małżonka w niedostatku. W takiej sytuacji, otrzymywane świadczenie jest traktowane jako dochód podlegający opodatkowaniu. Osoba otrzymująca alimenty ma obowiązek wykazać ten przychód w swoim rocznym zeznaniu podatkowym i zapłacić należny podatek. Drugi typ to alimenty płacone na zaspokojenie potrzeb byłego małżonka, ale nie w związku z niedostatkiem, lecz na mocy umowy lub orzeczenia sądu w określonych sytuacjach życiowych. Te również mogą podlegać opodatkowaniu, w zależności od szczegółów sprawy.
Istnieją jednak wyjątki i możliwości skorzystania z ulg podatkowych. Na przykład, jeśli alimenty są płacone na rzecz byłego małżonka na podstawie ugody lub orzeczenia sądu, które wyraźnie określają ich przeznaczenie na pokrycie określonych kosztów utrzymania, może to wpływać na sposób ich opodatkowania. Dodatkowo, osoba płacąca alimenty na rzecz byłego małżonka, w pewnych okolicznościach, może mieć prawo do odliczenia tych kwot od swojego dochodu, co zmniejsza jej podstawę opodatkowania. Te zasady wymagają jednak precyzyjnego stosowania i często konsultacji z doradcą podatkowym lub prawnikiem, aby uniknąć błędów w rozliczeniu.
- Alimenty na rzecz byłego małżonka w stanie niedostatku są zazwyczaj opodatkowane.
- Osoba otrzymująca te świadczenia jest zobowiązana do wykazania ich jako dochodu.
- Istnieje możliwość odliczenia płaconych alimentów od dochodu przez osobę zobowiązaną.
- Szczegółowe zasady opodatkowania zależą od treści orzeczenia sądu lub umowy stron.
- Warto skonsultować się ze specjalistą w celu prawidłowego rozliczenia tych świadczeń.
Czy odliczenie alimentów od dochodu jest możliwe dla osoby płacącej w Polsce?
Zagadnienie odliczenia alimentów od dochodu przez osobę zobowiązaną do ich płacenia jest kwestią, która budzi wiele pytań i wątpliwości. W polskim systemie prawnym możliwość taka istnieje, ale jest ściśle uzależniona od kilku kluczowych czynników. Przede wszystkim, odliczeniu od dochodu podlegają jedynie alimenty płacone na rzecz dzieci, które nie osiągnęły jeszcze pełnoletności, lub, które pomimo osiągnięcia pełnoletności, nadal kontynuują naukę i nie są w stanie samodzielnie się utrzymać. Kluczowe jest również to, aby alimenty były płacone na podstawie orzeczenia sądu lub ugody zawartej przed sądem.
Prawo do odliczenia przysługuje osobie, która faktycznie ponosi ciężar finansowy związany z płaceniem alimentów. Oznacza to, że jeśli alimenty są płacone przez jednego z rodziców, to właśnie on może skorzystać z ulgi podatkowej. Odliczenie to jest dokonywane poprzez pomniejszenie podstawy opodatkowania w rocznym zeznaniu podatkowym. Warto zaznaczyć, że odliczeniu nie podlegają alimenty płacone na rzecz byłego małżonka, chyba że zostały one orzeczone na podstawie szczególnych przepisów, które dopuszczają taką możliwość w ograniczonym zakresie. Zazwyczaj jednak alimenty te są traktowane jako dochód osoby otrzymującej i nie podlegają odliczeniu przez osobę płacącą.
Procedura odliczenia wymaga od podatnika odpowiedniego udokumentowania poniesionych wydatków. Należy przechowywać dowody wpłat, takie jak potwierdzenia przelewów bankowych, które jednoznacznie wskazują na tytuł płatności i odbiorcę. W przypadku alimentów orzeczonych przez sąd, pomocne może być również posiadanie kopii orzeczenia lub ugody. Niewłaściwe udokumentowanie lub próba odliczenia alimentów, które nie spełniają ustawowych kryteriów, może skutkować zakwestionowaniem ulgi przez organ podatkowy i koniecznością zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami. Dlatego tak ważne jest dokładne zapoznanie się z przepisami i zgromadzenie wszelkich niezbędnych dokumentów przed złożeniem zeznania podatkowego.
Jakie są konsekwencje podatkowe otrzymywania darowizn zamiast alimentów?
Często zdarza się, że zamiast formalnego ustalenia alimentów, rodzice lub opiekunowie przekazują środki finansowe swoim dzieciom w formie darowizn. Warto wiedzieć, że darowizny podlegają innym zasadom opodatkowania niż świadczenia alimentacyjne. Zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn, darowizny podlegają opodatkowaniu, jednakże istnieją znaczące kwoty wolne od podatku, które chronią przed jego zapłatą w przypadku mniejszych kwot. Grupa najbliższych członków rodziny, do której zaliczają się dzieci, rodzice, małżonkowie, wnuki, dziadkowie, pasierbowie i rodzeństwo, jest objęta zerową stawką podatku od darowizn, pod warunkiem zgłoszenia darowizny do urzędu skarbowego w odpowiednim terminie.
Kluczowym elementem, który odróżnia darowiznę od alimentów w kontekście prawno-podatkowym, jest jej charakter. Darowizna jest jednostronnym aktem obdarowania, który nie wiąże się z obowiązkiem alimentacyjnym. Otrzymane środki można przeznaczyć na dowolny cel, co odróżnia ją od alimentów, których przeznaczenie jest ściśle określone. Jeśli rodzic regularnie przekazuje środki dziecku, które są niezbędne do jego utrzymania, ale formalnie są one określane jako darowizny, organy podatkowe mogą próbować zakwalifikować je jako świadczenia alimentacyjne, zwłaszcza jeśli dziecko jest w niedostatku lub kontynuuje naukę. Wówczas mogłoby to oznaczać zwolnienie z podatku.
Jednakże, aby skorzystać ze zwolnienia z podatku od darowizn na rzecz najbliższej rodziny, konieczne jest złożenie odpowiedniego formularza (SD-Z2) w urzędzie skarbowym w terminie sześciu miesięcy od daty otrzymania darowizny. Brak zgłoszenia darowizny może spowodować, że nawet jeśli kwota darowizny mieści się w limicie zwolnienia, stanie się ona podstawą do naliczenia podatku. Dlatego też, nawet w przypadku przekazywania środków pieniężnych dzieciom, które mogłyby być uznane za alimenty, ale są formalnie traktowane jako darowizny, warto zadbać o prawidłowe zgłoszenie do urzędu skarbowego, aby uniknąć ewentualnych problemów prawno-podatkowych w przyszłości.
Czy istnieją inne formy świadczeń podlegające opodatkowaniu podobne do alimentów?
W systemie prawno-podatkowym istnieją świadczenia, które na pierwszy rzut oka mogą przypominać alimenty, ale podlegają odmiennym zasadom opodatkowania. Jednym z takich świadczeń jest renta alimentacyjna orzeczona na rzecz osoby, która poniosła szkodę na skutek czynu niedozwolonego lub na mocy umowy. W przeciwieństwie do alimentów na rzecz dzieci, które są zwolnione z podatku, renta alimentacyjna jest zazwyczaj traktowana jako dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Osoba otrzymująca takie świadczenie ma obowiązek wykazać je w swoim rocznym zeznaniu podatkowym i odprowadzić należny podatek.
Innym przykładem mogą być świadczenia związane z opieką nad osobami starszymi lub niepełnosprawnymi, które mogą być wypłacane przez członków rodziny lub instytucje. W zależności od podstawy prawnej i charakteru tych świadczeń, mogą one być opodatkowane lub zwolnione z podatku. Na przykład, niektóre formy pomocy socjalnej czy zasiłków celowych mogą być zwolnione z podatku dochodowego, podczas gdy inne, bardziej zbliżone do wynagrodzenia za świadczone usługi, mogą podlegać opodatkowaniu. Kluczowe jest dokładne określenie podstawy prawnej danego świadczenia i jego celu.
Warto również wspomnieć o świadczeniach alimentacyjnych orzeczonych na rzecz innych członków rodziny niż dzieci czy byli małżonkowie, na przykład na rzecz rodziców. W takich przypadkach, podobnie jak w przypadku alimentów na rzecz byłego małżonka, świadczenie to może być traktowane jako dochód podlegający opodatkowaniu. Osoba płacąca takie alimenty również może mieć prawo do ich odliczenia od swojego dochodu, pod warunkiem spełnienia określonych przepisami warunków. Zawsze kluczowe jest dokładne zapoznanie się z przepisami prawa podatkowego oraz prawa rodzinnego, a w razie wątpliwości, skorzystanie z porady specjalisty – doradcy podatkowego lub prawnika.
Jak rozliczyć alimenty w rocznym zeznaniu podatkowym PIT?
Prawidłowe rozliczenie alimentów w rocznym zeznaniu podatkowym jest kluczowe, aby uniknąć problemów z urzędem skarbowym. Jak już zostało wspomniane, alimenty otrzymywane przez dziecko są zazwyczaj zwolnione z podatku dochodowego. Oznacza to, że osoba otrzymująca te świadczenia, czyli dziecko (lub jego opiekun prawny działający w jego imieniu), nie musi ich wykazywać w swoim zeznaniu podatkowym. Nie ma potrzeby wpisywania tych kwot w żadne rubryki formularza PIT, ponieważ stanowią one przychód wolny od opodatkowania.
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku alimentów na rzecz byłego małżonka lub innych osób dorosłych, które podlegają opodatkowaniu. W takim przypadku, osoba otrzymująca alimenty musi wykazać je jako przychód w swoim zeznaniu podatkowym. Najczęściej będzie to formularz PIT-37 lub PIT-36, w zależności od tego, czy podatnik uzyskuje inne dochody opodatkowane według skali podatkowej. Kwota otrzymanych alimentów powinna zostać wpisana w odpowiedniej rubryce dotyczącej innych źródeł przychodów. Należy pamiętać, że od otrzymanej kwoty alimentów należy zapłacić podatek dochodowy, zgodnie z obowiązującą skalą podatkową.
Osoba płacąca alimenty, która chce skorzystać z ulgi podatkowej na ich odliczenie od dochodu, również musi odpowiednio wypełnić swoje zeznanie podatkowe. Odliczenia te dokonuje się w ramach ulgi prorodzinnej lub innej ulgi, jeśli przepisy na to pozwalają. Należy wypełnić odpowiednie rubryki w formularzu PIT, podając kwotę zapłaconych alimentów oraz dane osoby, na rzecz której zostały one uiszczone. Konieczne jest również posiadanie odpowiednich dokumentów potwierdzających zapłatę alimentów, takich jak wyciągi z konta bankowego czy potwierdzenia przelewów. W przypadku wątpliwości, warto skorzystać z pomocy specjalistycznego oprogramowania do rozliczania PIT lub skonsultować się z doradcą podatkowym, aby upewnić się, że wszystkie formalności zostaną dopełnione prawidłowo.
Czy należy zgłaszać do urzędu skarbowego fakt otrzymania alimentów?
Obowiązek zgłaszania otrzymanych świadczeń do urzędu skarbowego jest uzależniony od ich charakteru i wysokości. W przypadku alimentów na rzecz dzieci, które są zwolnione z podatku dochodowego, zazwyczaj nie ma konieczności ich zgłaszania. Organy podatkowe uznają te świadczenia za część podstawowego wsparcia życiowego dziecka i nie traktują ich jako dochodu podlegającego opodatkowaniu. Dlatego też, nie ma potrzeby wpisywania tych kwot w zeznaniu podatkowym ani składania dodatkowych deklaracji w związku z ich otrzymaniem. Jest to jedno z kluczowych zwolnień podatkowych, które ma na celu ułatwienie życia rodzinom.
Sytuacja zmienia się diametralnie w przypadku alimentów na rzecz byłego małżonka lub innych osób dorosłych, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W takim przypadku, otrzymane świadczenie jest traktowane jako przychód, który należy wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym. Osoba otrzymująca te alimenty ma obowiązek zadeklarowania ich w odpowiedniej rubryce formularza PIT. Nie jest to jednak zgłoszenie w formie odrębnej deklaracji, a jedynie wpisanie kwoty przychodu do swojego zeznania podatkowego. Urząd skarbowy dowie się o tym fakcie poprzez dane zawarte w zeznaniu podatkowym.
Warto jednak pamiętać o specyficznej sytuacji dotyczącej darowizn, które mogą być mylone z alimentami. Jak wspomniano wcześniej, darowizny na rzecz najbliższej rodziny (tzw. grupa zerowa) podlegają zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn, ale tylko pod warunkiem zgłoszenia ich do urzędu skarbowego w terminie sześciu miesięcy od daty otrzymania darowizny, na formularzu SD-Z2. Brak takiego zgłoszenia może skutkować utratą zwolnienia i koniecznością zapłaty podatku. Dlatego też, jeśli otrzymane środki są formalnie traktowane jako darowizna, nawet jeśli mają charakter wsparcia życiowego, warto rozważyć ich zgłoszenie, aby zabezpieczyć się przed ewentualnymi konsekwencjami podatkowymi.
Czy alimenty od rodziców dla dorosłych dzieci zawsze podlegają opodatkowaniu?
Kwestia opodatkowania alimentów od rodziców dla dorosłych dzieci jest złożona i wymaga dokładnego rozważenia. Zgodnie z polskim prawem, zasadniczo alimenty na rzecz dzieci podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego, ale to zwolnienie dotyczy głównie dzieci małoletnich lub tych, które kontynuują naukę i nie są w stanie samodzielnie się utrzymać. W przypadku dzieci, które osiągnęły pełnoletność i nie kontynuują nauki, a także są w stanie samodzielnie się utrzymywać, otrzymywane od rodziców świadczenia, jeśli formalnie są nazwane alimentami, mogą być traktowane jako dochód podlegający opodatkowaniu.
Jednakże, nawet w przypadku dorosłych dzieci, które nie uczą się i są samodzielne, istnieje możliwość, że otrzymywane od rodziców środki nie będą podlegać opodatkowaniu, jeśli zostaną one formalnie potraktowane jako darowizna. Jak już wielokrotnie podkreślono, darowizny od rodziców dla dzieci należą do tzw. grupy zerowej, która korzysta ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem zgłoszenia ich do urzędu skarbowego. W takiej sytuacji, nawet jeśli rodzice wspierają finansowo swoje dorosłe, samodzielne dzieci, formalne potraktowanie tych środków jako darowizny może pozwolić uniknąć opodatkowania.
Warto jednak zaznaczyć, że organy podatkowe mogą analizować charakter otrzymywanych świadczeń. Jeśli dorosłe dziecko otrzymuje regularne, stałe wpłaty od rodziców, które są niezbędne do jego utrzymania i nie wynika to z umowy darowizny, a z obowiązku alimentacyjnego (nawet jeśli nie zostało formalnie orzeczone przez sąd), urzędnicy mogą uznać te środki za dochód podlegający opodatkowaniu. Kluczowe jest udokumentowanie charakteru przekazywanych środków. Jeśli są to środki z tytułu darowizny, należy posiadać dowody na jej zgłoszenie. Jeśli są to środki z tytułu alimentów, należy sprawdzić, czy dziecko spełnia kryteria do zwolnienia z podatku.
Czy dochody z alimentów mogą wpłynąć na inne świadczenia socjalne?
Otrzymywanie świadczeń alimentacyjnych, nawet jeśli są one zwolnione z podatku dochodowego, może mieć wpływ na możliwość skorzystania z innych świadczeń socjalnych. Wiele programów pomocy społecznej, takich jak zasiłki rodzinne, świadczenia z pomocy społecznej czy dodatki mieszkaniowe, jest uzależnionych od kryterium dochodowego. Oznacza to, że aby móc skorzystać z takich form wsparcia, dochody danej osoby lub gospodarstwa domowego nie mogą przekraczać określonego poziomu.
Chociaż alimenty na rzecz dzieci są zwolnione z podatku dochodowego, zazwyczaj są one wliczane do dochodu przy ustalaniu prawa do świadczeń socjalnych. Oznacza to, że jeśli dziecko lub jego opiekun prawny otrzymuje alimenty, kwota tych alimentów jest brane pod uwagę przy obliczaniu łącznego dochodu gospodarstwa domowego. W praktyce może to oznaczać, że wyższa kwota otrzymywanych alimentów może skutkować niższym lub zerowym poziomem innych świadczeń socjalnych, ponieważ dochód rodziny przekroczy dopuszczalne kryterium. Jest to mechanizm mający na celu zapewnienie, że pomoc państwa trafia do osób faktycznie potrzebujących.
Podobnie, alimenty otrzymywane przez dorosłego małżonka lub rodzica, które są opodatkowane, są oczywiście wliczane do jego dochodu przy ocenie prawa do świadczeń socjalnych. Tutaj sytuacja jest jeszcze bardziej oczywista, ponieważ są to świadczenia traktowane jako przychód. Warto zatem dokładnie zapoznać się z regulaminem przyznawania poszczególnych świadczeń socjalnych i sprawdzić, w jaki sposób są brane pod uwagę otrzymywane alimenty. W przypadku wątpliwości, najlepiej skontaktować się z odpowiednim ośrodkiem pomocy społecznej lub instytucją wypłacającą świadczenie, aby uzyskać precyzyjne informacje.
Czy polskie przepisy o opodatkowaniu alimentów są zgodne z prawem Unii Europejskiej?
Polskie przepisy dotyczące opodatkowania alimentów, zwłaszcza zwolnienie alimentów na rzecz dzieci z podatku dochodowego, są zgodne z ogólnymi zasadami prawa Unii Europejskiej. Prawo UE w zakresie podatków bezpośrednich pozostawia państwom członkowskim znaczną swobodę w kształtowaniu własnych systemów podatkowych, w tym w określaniu, jakie dochody są opodatkowane, a jakie zwolnione. Unia Europejska promuje zasadę, że świadczenia alimentacyjne, mające na celu zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, powinny być traktowane w sposób preferencyjny, aby nie obciążać dodatkowymi podatkami rodzin w trudnej sytuacji.
Dyrektywy Unii Europejskiej i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE skupiają się głównie na zapewnieniu niedyskryminacji podatkowej i swobodnego przepływu osób. W kontekście alimentów, głównym celem jest zapewnienie, że osoby otrzymujące te świadczenia, zwłaszcza dzieci, nie są obciążane podatkami w sposób, który ograniczałby ich możliwości życiowe. Polskie zwolnienie alimentów na rzecz dzieci z podatku dochodowego wpisuje się w tę filozofię, chroniąc najmłodszych przed dodatkowymi obciążeniami finansowymi.
Co do alimentów na rzecz byłych małżonków lub innych dorosłych osób, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, jest to również zgodne z prawem UE. Państwa członkowskie mają prawo decydować o opodatkowaniu różnych form dochodów. Ważne jest, aby zasady te były stosowane w sposób niedyskryminujący i spójny w ramach krajowego systemu podatkowego. Jeżeli osoba płacąca alimenty ma prawo do ich odliczenia od dochodu, a osoba otrzymująca musi je wykazać jako przychód, jest to logiczne z punktu widzenia bilansu podatkowego i nie narusza przepisów unijnych, o ile zasady te są jasne i transparentne.
